Doğan güne bakıp ta aldanmayasın
Yarınlar ne getirir hiç bilemezsin
Ne aradın ne sordun rahat mıdır vicdanın
Bilmiyorsun nasıl geçti sensiz yıllarım
Bu gönlüm sana ezelinden yaralı
Bu kadar da olur mu insan bahtı karalı
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




İnsan bir beşerdir, olur hatalar
Bize de sitem ederdi hep atalar
Şiir vurgun yemiş, gamlı kıtalar
Okurken benim de doldu gözlerim,
Sadece hürmettir, size sözlerim...
Muhterem Hanımefendi, çok duygulu ve sitem dolu dörtlükler okudum.
Muhteviyatı gayet açık ve tafsilatlı yazılıp okurlara sunulmuş, hüzün
dolu bestelenmeye hazır bir destan örneği...
Elinize ve yüreğinize sağlık. Hoş görünüze sığınarak bir dörtlükte ben
yazdım.. Mevcudiyetiniz daim olsun. Sagı ve selamlar.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta