Herkes bir kitaba, uymuş gidiyor.
Bir müjdeci sesi, duymuş gidiyor.
Sordum bir bilene, anladım meğer,
İlk insandan beri, huymuş gidiyor.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Kısa,güzel derin manalar düşündürürecek kadarda öz.Teberikler.
Üstat kısa ama öz.
Nerelerdesin...özlettiniz kendinizi..
Selamlarımla..
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta