Hüsran Girdabı Şiiri - Kasım Kobakçı

Asaya yaslanır, bedeni yorgun,
Karanlık yerleri, adımlar durur.
Tecrübesiz çömez, beyinler durgun,
Körpe yavruları, seyreder durur.
*
Geçmişi bomboştur, faydası gelmez,
İhanet doludur, kıymeti bilmez,
Zalimlik kaplamış, insafı gülmez,
Temiz yürekleri, yaralar durur.
*
Fesatlık fidanı, dikmiş aslına,
Sahtekar gülüşler, sinmiş faslına,
Kalın merceklerden, bakar nesline,
Kirli oyunları, sahneler durur.
*
Kimliği deşilse, hiddetli paşa,
Böylesi pişkinlik, yazılmaz taşa,
Gövdesi çürümüş, gelmiş son yaşa,
Kirli bezlerine, damlatır durur.
*
Soluk benzi, parlar gülü izlerken,
Ruhunu genç sayar, bağı süslerken,
Rahmet sebebini, yavaş deşerken,
Mızmız kelamları, sıralar durur.
*
Akıl fukarası, mantığı eksik,
Tavırları tuhaf, huyları kesik,
Sesi titrek çıkar, nefesi ezik,
Berbat hayalleri, kovalar durur.
*
Toprağa yaklaşmış, çukuru bekler,
Günah torbasına, veballer ekler,
Zayıf kalıbının, yüreği tekler,
Hüsran girdabına, batarak durur.