Küskünüm sana dağlar
Duymaz oldun artık sesimi.
Kırık dökük her yanım
Yürekten yaralıyım.
gecenin bir vakti
ucurumun kenarında buldum kendimi
içimdeki duygular dönüştü
birden bire nefrete.
kalmadı ne özlem nede bir sevgi
Yazdıysam acılar içinde bir mektup
Akar gözyaşı gözlerimden ince ince
Haydi uçurun beni göklere yıldızlara
Sevda ağacını gözyaşlarımla sulamaya
Bir güzel gördüm
Oturmuş yalnız ve tek başına,
Bir garip hali vardı
Gök yüzüne bakıp ağlıyordu,
nasılda akıp gidiyor zaman sensiz
bir gece yarısıydı başımı göğsüme koydum
fısıldadım karanlığa
çok uzaktı oysa sesime ses içime hüzün düştü
sessiz kaldı duvarlar.
Sensiz yaşamak istemem asla
Ben kaderime küstüm
Seni kaybetiğim gün
Ölüm günümdü
Gökte yıldız kaydı
Güneşin ilk işıkları vurdu penceremde
Oy dağlar karlı dağlar
Sevdiğinden ayrı kalanlar
Neden hep ağlar
Dertli çalar dertli söylerim
Seni yıkılasın zalim dağlar
sana uzak ellerim
boynu bükük kaldı sözlerim
gökkuşağının ışığına takıldı gözlerim
anlatamadım derdimi bir türlü hayatın bakışlarına.
işte hayat ellerde ateş
Hüzünlü
Bakışlar arasında
Yorgun düşmüş bedenim
Suskun gökte yıldız
Aşka susamış dudaklarım
Yaktı Beni Gidişin
Bekletme beni ne olursun
Uzun oldu gidişin yaktı beni
Gelişini beklerim her gece gözlerim yolda
Bekletme bir daha beni bu ıssız sokaklardan
Senden ayrı kalmaya dayanamam artık




-
Hüseyin Çubuk
Tüm YorumlarÇok güzel bir çalışmaydı..
Kutluyorum samimi yürek sesinizi..
Tam puanımla.. (Antolojimde)
Saygı ve Selamlarımla
HÜSEYİN ÇUBUK