Ve bu gün çıktın tahta!
Vezirin;
Fermanını duyurdu halka,
Duymayan kalmadı…
Ülkenin en ücra köşesinde,
Yaşayanlar da uydu bu fermana…
Bu akşam yola çıktım,
Sensiz dönmem eve.
Perdeler çekili kalmış,
Kokun sinmiş her yere…
Gözlerimde belirdi yaş,
Yaşandı bir gün daha yeni yıldan.
Zaman su gibi akıyor anlamadan.
Hasretim artıyor sana durmadan.
Gözlerim ağlama ne olur ardından…
Bu hasret bir gün bitecek inanıyorum.
Şimdi seni andım,
Gözlerin geldi aklıma.
Seni çok seviyorum,
Dediğin takıldı kafama!
Beni sevmişmiydin gerçekten?
Güneş elini çekti çekecek,
Gün oluyor başka alemlerde.
Her şey hazır olmuş geceye,
Başladı yıldızlar gelmeye…
Sahnede alırken ay yerini,
Ömrünün son yılları,
Sırtında ağarmış feracesi!
Yüzünde yorgun gülücükleri.
Elinde bir tas armut!
Yanında koca bir sepeti.
Sattıkça dilinde dua demedi!
Gözlerin görmez mi?
Bu gerçeği senin...
Gerçek yaşanıyor,
Ne bu eylemin?
Bu insanların,
Bir bildiği var,
Bir daha bak gözlerime,
Gördüğünü anlat kendi kendine.
Gerçekler sadece gözlerde,
Gördüğünü sever kalplerde…
Aşık olmak kolay değil,
Seni aradım bu gece,
Rüyalarıma gir istedim.
Herşeyimle ben,
Senin olayım istedim...
Nereye baksam,
Seni göreyim istedim.
Sen yoksun!
Herkesler bir yerde.
Bomboş kalmış buralar,
Bu kimseler nerede?
Sensiz gündüz de karanlık,
guzel eser
kutluyorum kaleminizi ve sizi.tüylerim ürperdi inanın çok güzel yüreğinize sağlık...saygılar
Tebrikler üstadım.gönlüne sağlık iyi günler dilerim...tam puan