Dağ taş kar,
Benim içimde bahar.
Dallarında çiçekler açmış!
Ne ağaçlar var!...
Meltemler esiyor,
İ pek:
Oturmuşsun başına,
İnceliyorsun taa kaşına.
İşte neslin der gibi,
Bakıyor değil mi sana?
Uzanmış yatıyor böyle cesedim.
Ne sesim çıkıyor nede nefesim.
Ruhum terk etmiş boş kafesim.
İşte görüldüğü gibi kimsesizim…
Bu halim dünyada son kalışım.
Damlayan yaşım yok,
Bakma sakın gözlerime!
İçim kan ağlıyor,
Derdime dert eklediğime...
Sen şimdi dedesin,
Ne öğretmen,
Ne de müdür!
Disiplinin boşuna,
İstersen kudur!
Kolay mı dede olmak?
Bitti! Bitti!
Bitti her şey…
Hayatın sonu sanki,
Allah(cc) ümit kesilmez…
Sona eren yazdan!
Merhameti ara bende,
Bir de saygıyı sevgiyi.
Durma kapımın önünde,
Hatta çalma gir içeri.
Güzellik mi?
H Hep burda beklerim...
Batan güneşte gözlerim,
Yerim koyda benim...
Gelen dalgalarla,
Yaşandı ömür,
Çabuk çabuk.
Yetişti çoluk çocuk.
Geçirdi isek,
Abuk sabuk!
Vay halimize,




-
Coşkun Arslan
-
Ebru Ercan
-
Abdulvahap Yektir
Tüm Yorumlarguzel eser
kutluyorum kaleminizi ve sizi.tüylerim ürperdi inanın çok güzel yüreğinize sağlık...saygılar
Tebrikler üstadım.gönlüne sağlık iyi günler dilerim...tam puan