Benim o omuzlarda taşınan!
Bir o yana bir bu yana sallanan.
Alan üç adım götürüyor,
Biliyorum ağırım da ondan…
Götürülüyorum gittiğim yoldan,
Bazen,
Hayatın sonuna kalır mutluluk!
Gözyaşları,
Ne boyalar akıtır yanaklara…
Duygular,
Birden koşar tutar ellerden,
Ölüm; canın Canan’a koşması demektir!
Can olmazsan Canan’a seninki ne ölmektir?
12Aralık2013
Perşembe
Kadıköy/İstanbul
Bir yaprak gibi ruhum,
Mana âlemine yolcuyum.
Rahle başında bir imam,
Yaşadıklarımı anlatamam…
Vakit Cuma vakti,
Yerin altına inmiş,
Madencinin rızkı!
Kazmayla kürekle,
Kara bir şarkı!
Gündüzü hep gece,
Vakit geldi mi,
Çıkacak bedenden bu can!
Geride kalacak,
Soğuk solgun bir insan…
Gözlerde fer yok,
Bir ayırsam,
O beni benden!
Ayaklarım kesilecek,
Biliyorum hemen yerden.
Bir tüy kadar,
Hafif olacağım,
Gelmesen de sağlığında,
Zorla getirecekler öldüğünde!
Teslim olmuş!
Öylece bekliyor olacaksın…
Faydası yok!
Belki de çok yalvaracaksın.
Bana hayat verene,
Tabi kuldur bu bedenim.
Sen yoksan bu bedende,
Yaşamayı ben neylerim!
20 Haziran 2013
Anlamıştım senin,
Beni sevmediğini.
Bakışların bir soğuk,
Söyle öyle değil mi?
Ben başlasam söze,




-
Coşkun Arslan
-
Ebru Ercan
-
Abdulvahap Yektir
Tüm Yorumlarguzel eser
kutluyorum kaleminizi ve sizi.tüylerim ürperdi inanın çok güzel yüreğinize sağlık...saygılar
Tebrikler üstadım.gönlüne sağlık iyi günler dilerim...tam puan