29 Mayıs 1946’da İzmir’de doğdu. İzmir Atatürk Lisesi’nden sonra iki yıl Fen Fakültesi Kimya-Fizik bölümüne devam etti. İstanbul Gazetecilik Yüksek Okulu’ndan mezun oldu. Bankacılık yaptı. Emekli olduktan sonra Varlık dergisi’nde desenleri yayımlanmaya başladı.
İlk şiirleri, 1960’lı yıllarda Soyut ile Yordam dergilerinde yayımlandı. Sonra, Papirüs, Şiir Sanatı, Milliyet Sanat ve Sanat Olayı dergilerinde şiirleriyle yer aldı. Bu dergiler dışında Dost, Somut, Yeni Biçem, Demokrat İzmir Gazetesi Sanat Sayfası, Yeni Edebiyat ve Hürriyet Gösteri, Varlık, Akatalpa, Dize, Şiirlik (Almanya) , Alan 67, Pencere gibi dergilerde şiirleri, Adam Sanat Dergisi’nde yazıları okurla buluştu. Yazıcı ya da Bir Yol Romanı adlı ilk romanı 1996 yılında Yapı Kredi Yayınları’ndan çıktı. İlk şiir kitabı İnsan Arkadaşınındır (YKY) 1997 yılında Arkadaş Z. Özger Şiir Ödülü’nü aldı. Yer Bezinden Bir Köle 2000 yılında Ceyhun Atuf Kansu Şiir Ödülü’ne; Ses Salkımları ise ile 2001 yılında Orhon Murat Arıburnu Şiir Ödülü’ne değer bulundu. Tek Vuruş ile 2007 yılında Behçet Necatigil Şiir Ödülü'nü kazandı.
Eserleri
Şiir
İnsan Arkadaşınındır (1997)
Yer Bezinden Bir Köle (2000)
Ses Salkımları (2001)
Ateşin Zilleri / Toplu Şiirler (1965-2003)
Tek Vuruş (2007)
Roman
Yazıcı ya da Bir Yol Romanı
Ödülleri
1977 Arkadaş Z. Özger Ödülü / İnsan Arkadaşınındır ile
2000 Ceyhun Atuf Kansu Şiir Ödülü / Yer Bezinden Bir Köle ile
2001 Orhon Murat Arıburnu Şiir Ödülü / Ses Salkımları ile
2007 Behçet Necatigil Şiir Ödülü / Tek Vuruş ile
Aşkta yarın yoktur sevgili. Zaman ileri doğru değil, içeri, yüreklere, derinlere doğru işlemeye başlar, bilgeleşir. Hiç bilmediği sezgileriyle buluşur. Yükü çok ağırdır, kendiyle buluşmuştur. Hem dışındadır dünyanın, hem de ortasında.
Hindistan'da Ganj Nehri'nin kıyısında yakılan yoksul adamın hissettikleri de onunladır, yitirdikleri de... Newyork'ta, bir sokakta, o kartondan kulübesinde yaşayan kadının çıplak yalnızlığı da. Her şey onunladır, ona emanettir sanki, ama o, çıldırtıcı bir yalnızlık içindedir yine de...
Aşkın kültürlü olmakla, bilgili olmakla da ilgisi yoktur sevgili, kanımıza karışan ilkel acı, o yaban ağrıyla hiçbir kitabın yazmadığı hakikatlere daha yakınızdır, inan...
Kim demişti hatırlamıyorum, aşk varlığın değil, yokluğun acısıdır diye. Belki de bu yüzden ilk gençliğimde, o yoğun aşık olduğum yıllarda, gözüme uyku girmez, dudağımda bir ıslıkla bütün gece şehri, o karanlık, o hüzünlü sokakları dolaşır, insanları uykularından uyandırmak isterdim. Uyanıp, içimde derin bir sızıyla uyanan o derin sancının acısına ortak olsunlar diye...
Aşk çok eski bir şeydir sevgili. Onun içinden o çileli çocukluğumuz geçer. Sevdiğimiz insanların çocuklukları da... Oradan üvey anneler, eksik babalar, parasız yatılılar geçer. Ve sonra aşk bütün bunları alır, daha da eskilere gider, hep o ilkel acıya, o yaban ağrıya...
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!