tut ki alcak degil dedim yuceldin
mumkundur teyyare ustu bin sende
alcak gonul ise alcalmaz vasif
cok engin kuyular icre sinsende
insani tevazu erdemli kilar
bir bina kurmaya kalkışır arı
bal için nasıl ki petek örülmüş
olmalı muhakkak ülkü şiarı
şuursuz bir şiir nerde görülmüş
gözyaşı döküp hak.. ismini zikir
var ise yüreği kalbi darp eden
şiire bir sebep al sana neden
arada yine de mesafe bırak
bulmuyor şairlik her daim beden
ustaya yer açıp öte kayılsa
tarumar bu bahçe şimdi virane
hele şöyle dursun ilmi yaydırır
düşmüyor dilinden aynı terane
zırvalar adamın içi baydırır
uydur at kafadan o şiir değil
yay ışık okura hiç düşünme çok
çek biraz mürekkep fikri kaydır at
yaydır o kağıdı kalem ise ok
dizeleri saydır uydur uydur at
dert maraz o bağı eyledi viran
gördün otururken bir çekiç edin
değneğin ucuna çiviyi çak kak
hani kalkmasını filan istedin
uşak değiller ya anlar muhakkak
hilkatte mahlukat çeşit çeşittir
bez ile sarması bile hıyanet
şu yanıp tutuşur özle ozansak
su dahi dökmesin bize diyanet
bağrın da sönmedik közle uzansak
dökeriz kağıda his ve duygumuz
arada bir telefon aç arayıp radyo alamet
eniştene saygılar sun
görümcen çok çok selam et
derdine derman arama haline yalnızca ağla
işitip anlamazdan gel kısaca öküze bağla
hiç hayatta yorma kafa
olsa da cebin nakitsiz
zaten süremeden sefa
vade yetiyor vakitsiz
git gide kirlenir hava
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!