Hüseyin Çubuk Şiirleri - Şair Hüseyin Çubuk

Üzülmek İçin, Her Vakit, Çok Erkendir.

Bazen işler yolunda gitmiyorsa,
Şansını zorlamayacaksın;
Her şeyi, zamanın akışına bırakıp
Çok da canını sıkmayacaksın..

"Uyumasıni öğrenmedikçe, ölmesini bilemezsin"
/h.ç

Uyuşturucu batağından kurtulamayan insanların büyük çoğunluğu, yoksul aile çocuklarıdır..

Çünkü; Yoksul aile çocuklarının dayısı, amcası, teyzesi, halası olmaz..
Yani; O çocukların, zamanında kendilerine öğüt verecek ve o çocukların, anne ve babalarına bu konuda destek olacak dayıları,amcaları,teyze ve halaları olmaz..
Bir süre sonra anne baba yorulur düşer, o yükü taşıyamaz..

Satarsın ulan, satarsın!
Hele paranın kokusunu bi almayı gör,
Satmaya, ilk vatanından başlarsın!

İşin gücün, yalan - dolan - fitne-fesat!
Yüzüne tükürseler,

Sen ve ben,
onlarca yıl önce, aynı okulun aynı sıralarını paylaşan henüz iki çocuktuk..

Ve birgün,
Sanki sen Güneş,
ben ise, senden kopan ve sana hep aynı mesafede kalan Dünya misali; yaşama nedenim oldun..

"Şiir; Hislerin özgür iradeyle dışa yansımasıdır. Korkunun, din sömürüsü ve duygu sömürüsünün olduğu yerde şiir yoktur"
/h.ç

"Sevgi ile merhamet, ikiz gibidir; biri, diğerini izler"

Özel mülkiyet tutkusu ile ahlak ters orantılıdır..!
Tıpkı, din ile vicdan gibi;
Birisinin varlığı, diğerinin yokluk nedenidir!

Para ahlâksızlığın hem örtüsü, hem dürtüsüdür!

Hüseyin Çubuk

Ne zaman ki,
Para ortaya çıktı;
İnsanın, insana
İnsanın, paraya köleliği, işte o zaman başladı..

Yani; En iyi dayı, paralı dayı,