Ne acı bir keder! Vahşi, barbar, insaf yoksunu israf tümünü toplasan Anadolu da toz eder.
Nerede çok ve varsa sinek yığını pislik orada yıkım ve zulüm
Üzerine üfle azıcık insanlık
Yalan bile yetmiyor çoğun zule
Nuh der Türk demezdi
Hun Türk der diye korkudan biterim diye korku yaymak mı ölmez oldu
Kontrol edildi
Yaşam belirtisi göstermiyordu
Son.Nokta Türk
Yenilmiş olmanın da tehdit ve korku ötesi kalıcı olma olanağı varsa kabulü yeryüzünde ilk kez adabı muaşereti ibret bir sır ile gördü.
Zulüm yok olduğunu göremedi!
Kimdi o kut güç, güç yetmeyen!
♾️▪️▪️Önder Karaçay ▪️▪️♾️
Kayıt Tarihi : 16.6.2025 14:19:00





© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Hikayesi:
♾️▪️▪️ TÜRK▪️▪️♾️
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!