Hülya Şimşek Şiirleri - Şair Hülya Şimşek

Bitti…
Gün aşırı yolculukların matemi
İnsan dediğinin boyu en fazla
Sere kadar…
Git git nereye kadar

Seni sevme saatinde
Toz konduramadığım hayalini
Beş geçiyor
Yoksun …

Zamanın düş geçiremediği bir kayayım

I. Ben...

Ne zaman çok söylesem
...........Azalırım
............Yanılırım...
Delirme hakkımı

Sesinin doruğunda
Soğuk bir rüzgar,
e …………. es-ti...
Tınısı dondu sözcüklerin
Dudaklarımın volkanında.

Her zaman dolunay olunmaz ki
ayın her haline bürünmeli insan
Yüreğine yaklaştıkça
artmalı gel-gitleri…

İsyanın papucu yarım...
Çık dışarıya hırlayalım...
dedim
Topladım bir gece yarısı
Arka sokakların köprü altlarının
Belalı sözcüklerini

I.
Tutunamadı Aşk,
Bakire Meryem’in rahminde
Düş-tü.
Kendi ilahisini okurken çatladı kabuk
Kim bilir kaç kez kendini doğurdu

Sıcak buseli gün ağartısında
Güneşin siması olmuş bıçak
Bir dağ olduğuma yanarım
İmkansızdır çekip gitmek
Gelen gider zamanın bir kertesinde
Ağlayışlarım hep aynı nakarat

Söylemlerim, düşlerin ham heceleri
Sustukça kabında erir oldu mana…
Kalemim ucunda dillenmiş bir dua
Vuslat adına kendimi adıyorum
Ellerimde dizelerden koltuk değnekleri
........................................Ağır aksak şiir oluyorum…

I.

Vurdu elindeki asayı
Zaman durdu…
Varlığın loş bir kısmında
Saklanan tin