Kimsesiz yuvada garip kuş gibi
Kırıldı kanadı, kaldı çaresiz
Gelir-geçer ömür, akar düş gibi
Bir düz-beyaz kalbe daldı çaresiz
Atıldı zindana bir boynu bükük
Çevresi tarumâr, yakası sökük
Başım köpük köpük bulut, içim dışım deniz,
ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda,
budak budak, şerham şerham ihtiyar bir ceviz.
Ne sen bunun farkındasın, ne polis farkında.
Ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda.
Devamını Oku
ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda,
budak budak, şerham şerham ihtiyar bir ceviz.
Ne sen bunun farkındasın, ne polis farkında.
Ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda.




insanın hücresi kendi çaresizliği gibi diyorum bende..selam ve sevgilerimle..
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta