Sen olmayınca güllerin rengi soluyor,
Onların değil yalnızlığın kokusu çıkıyor.
Meşhur bir resmin boyası gibi akıyor kalbim,
İç kanaması durmuyor.
Sersemlemiş bir sinek gibi vızıldıyor hayat.
Koparılmış bir çiçeğin kokusu gibi,
Fazla uzun sürmez,
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta