Hoşçakal sızısı
Merhabaya
Elhasıl
Tekerden bağını çözünce
Işığını ardındaki pencere gibisindir
Yönünü bahar yazlara yitirmiş
Ve Hayatın can damarına düşmüş izlerini sürerek
Bu yolculuktur
Burda
Güneşin yanında kal ve ben dönünceye kadar sana
Rüzgarı dağa
Bulutları yağmura
Yokuşu ırmağa koşup karıştırarak
Kayalıkların arasındaki sonbahar ağaçlarıydı gecesi gündüzü belirsiz bir hevesle
Bir orman eskisi gibi dal çalı çiçek ve çağla
Gümrükten pasaportsuz geçiyordun mevsim kaçağı kozalaklarla oynaşarak
Özgürlük kadar büyüktü gökyüzü liman gibi bir yerdi dalga deniz ve toprak kadar sana yakın
Bulutsuz yerini bulmaya çalışan mart
Elhasıl esip giden yıllar
Demli bir keman sesi gibiydi
Ateş kül toz ve duman
Mart/26
Kayıt Tarihi : 5.3.2026 14:23:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!