Hoşça Kal Şiiri - Mustafa Doğan 2

Bitti işte sonunda, gözün aydın sevdiğim.
Belki de hep ben zordum, sen kolaydın sevdiğim.
İçimdeki yangını yok mu saydın sevdiğim?
Oysa ne çok isterdim, mutlu bitsin bu masal.
Uykuların kaçmasın, gidiyorum… Hoşça kal.

Gidişim çare midir, bilmem gönül ağrıma.
Artık gücüm yetmiyor ne yanlış ne doğruma.
Hakkımı helal ettim, taş basarak bağrıma.
Yine de kapım açık, dönersem bir ihtimal.
Uykuların kaçmasın, gidiyorum… Hoşça kal.

Bilirim, senden sonra kara benim kaderim.
Kahrına katlanarak başım alır giderim.
Ne kırdın, ne incittin… Çok teşekkür ederim.
Kapandı hücresine, yürek ondan duygusal.
Uykuların kaçmasın, gidiyorum… Hoşça kal.

Hatıramda hatıran başköşede kalacak.
Artık ne bir gözyaşı, ne bedduam olacak.
Belki de tüm hayatım yeni bir yön bulacak.
Boşuna ümitlendim, yaşamadım say misal.
Uykuların kaçmasın, gidiyorum… Hoşça kal.