Yüreği ağzında bir çocuk
Gibi alırken kalemi elime
Beceriksiz, acemi ve olasıya
Yapayalnızım her defasında
Bu sonuncu olsun diyorum
Devamını Oku
Gibi alırken kalemi elime
Beceriksiz, acemi ve olasıya
Yapayalnızım her defasında
Bu sonuncu olsun diyorum
2017/ 49. * Haftanın Şairleri * 2. * si seçilen bu duygusal şiirinizi kutluyorum ...
Hayallerinizi süsleyen bir portre çizmiş kaleminiz sevgili okul arkadaşım,kutluyorum güzel yüreğinizi,Sakarya'dan selam saygılar...
Ne ağır bir sözdür bu!
“Hoşça kal..!!”
Bu ağırlığın, enine boyuna, ağırlığına dayanmak mümkün mü?
Değil! En azından benim için mümkün değil böyle bir şey…
Ne sessizcesi…
Ne efendicesi…
Ne de en acıtmadanı…
Var mı bu sözün “kaldırılır” ve “affedilir” yanı…
Yok, benim dünyamda yok işte!
Belki de, ben çok güçsüzüm!
Güçsüzlüğüm kadar da, onursuz ve gurursuzum!
Aşk!
Aşkta “gurur” olur mu?
Ben ki, okunmayacak nice mektupları yazan…
Ve kendi yaralarını kendisi ovup iyileştirmeye çalışan ellerin sahibiyim!
İşte o eller şimdi diyecek ki:
Ey sevgili,
İmkânsızlık arifesindeki kalbim yorgun,
Ateşle adım adım yanan içim suskun!
Konuş kalbimin kömür siyahı…
Gözlerim, hep nemli veda gözlüm!
Kim bilir,
Gözümden kayan o son yıldız,
Belki son noktayı koyar,
Belki aldığım son nefes,
Belki sessiz ve yalnız geçirdiğim,
Son gecemdir!
Kim bilir belki de
Yazacağım son satırlar,
Son seslenişim,
Son haykırışımdır!
Belki bu son,
Nice sonlardan sonraki sondur!
Ve sen ey sevgili,
Belki bir gün,
Belki on,
Belki elli,
Belki yıllar sonra geldiğinde bile
İnan hissedeceğim,
Acını…
Sancını…
Hasretini…
Bilsem de öldüğünü,
Dolacaksın aklıma,
Dolaşacaksın damarlarımda…
Mahşer günü çıkıp karşıma,
Sende beni arıyor olur musun,
Yana yakıla…
Bir ses ver bana!
Bir ses ki, seni bulabileyim!
Bir ses ver ki,
Hoşça kal demeden,
Sana verdiğim sözü tutabileyim! 09.11.’07
İşte böyle, Değerli Abiciğim!
O güzel yüreğine sağlık, ömrüne bereket…
Nicelerine inşaAllah…
Her daim;
Sevgim, saygım ve fiddareyn saadetler duamla…
ayrılıklar ıslak olur dost şair...bazen hoşcakal bile diyemezsin..
sığmaz söylenmesi gerekenler tek bir kelimeye...
susarsın...
ağız dolusu veda etsen ne olur ki... uçurum gibi sözler sarf etsen... her halükarda acır insanın içi...
sen göz bebeğinde büyütürsün o kapının dışında bekletir...
gerçekle hayal karşı karşıya gelince birbirlerine omuz atarak ayrı istikamete giderler..
gidiştir birine düşen... kalana veda ederek içinden...
bu şiir çok bulutlu dost şair...
bu şiir vurgun gibi...
saygılar...
Hüzünlü bir veda şiiriydi Mahmut Bey Hocam. Üzülsek de güzeldi şiir.
Yüreğinize sağlık. Kutluyorum çokça...
Selam ve Saygımla...
Duygu yüklü, etkileyici harika bir çalışma daha düşmüş o usta kaleminizden hocam, sizi can-ı gönülden kutluyorum, selamlar, saygılar.
Veda..
Bir araya gelmek mümkün görünmediğinde .olması gereken..
En uygunu "sessizce.."
Hiçbir tartışmaya, hiçbir telaşa, şüpheye yer vermeden..
Efendice..
Kırmadan veda...
Ve iki sözcük, en içten.. "Hoşça kal.."
Etkili şiir..
Tebrikler Mahmut Mücahit Kardeşim..
Bu şiir ile ilgili 7 tane yorum bulunmakta