Az insan, çok yaram var benim…
Hayal kırıklıklarıyla büyüdüm hep,
Güven kayıplarıyla öğrendim mesafeyi.
Ne zaman mutlu hissetsem,
Ardından hep bir eksiklik,
Hep bir boşluk vardı…
Bir zamanlar gözlerine inanarak baktıklarım,
İstanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları
Devamını Oku
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta