Hizmet Şiiri - Kasım Kobakçı

Mermer kararmış da, kir tutmaz olmuş,
Sıcaklık yerine, buz gibi donmuş,
Paklanmak hayalken, kirlenmek gerçek,
Hizmet bekleyenler, burda ölecek.
*
Peştemal kuşanan, usta sanılır,
Bu buğuya giren, elbet yanılır,
Kese atan eller, deriyi yüzer,
Akıl baştan gider, candan bezdirir.
*
Kubbesi delinmiş, gök görünmüyor,
Sabun köpürse de, ten bürünmüyor,
Göbek taşı soğuk, sırtı dondurur,
Bu hal, ateşini ancak söndürür.
*
Arınmak manada, tendeki yalan,
Var mı bu halvette, hiç sağlam kalan?
Terlemek boşa, gözenek tıkalı,
Suyun rengi bozuk, hem de kolalı.
*
Feryat etsen, duymaz içerden biri,
Çıkmıyor üstünden, dünyanın kiri,
Takunyalar tak tak, kafa şişirir,
Ocak sönmüş ama, kimi pişirir?
*
Ey hamamcı söyle, bu gidiş hak mı?
Vicdanın kurumuş, yüzünse ak mı?
Sıcağı vermeden, ter parası al,
Git de, bu gafletin içine bir dal.
*
Külhanbeyi, geçmiş köşeye sayar,
Terazisi şaşmış, bozuktur ayar,
Müşteri inlerken, o keyif çatar,
Çamurlu elleri, altına batar.