Hızır El Aman Şiiri - Sadık Kocabaş

HIZIR EL AMAN
Gurbet elde kaldım, yönüm şaşırdım,
Sabır küpünü de her gün taşırdım.
Zemheri kışını dertle pişirdim,
Üşütme bağrımı, Hızır el aman.

Yollarım bağlandı, geçit vermezler,
Hâlimden anlamaz, sırra ermezler.
Yaramı sarmaya merhem sürmezler,
Yetiş imdadıma, Hızır el aman.

Samandağ’da sürdüm senin izini,
Buca’da pay ettim lokma tuzunu.
Çevirme benden o nur yüzünü,
Bakma noksanıma, Hızır el aman.

Yatakta inleyen hastaya şifa,
Gönlü yaralıya eyleme cefa.
Dünyada kalmadı zerre bir vefa,
Yalnız bırakma da, Hızır el aman.

Darda olanların elinden tutan,
Karda iz bırakan, karanlık yutan.
Sensin şu gönlümde her dem heybetten,
Duy artık sesimi, Hızır el aman.

Ocakzade’yim ben, yolum sarp gider,
Erenler içinde sözüm harbi gider.
Hakikat nuruna canım darda gider,
Kalemsiz Şair’e, Hızır el aman