Hitabet Şiiri - Levent Topludal

Acayip bir çağdayız;
Nezaket, Hak getire!
Sanki, toptan dağdayız;
Zarafet, Hak getire!

Menzil orda, varan yok;
Hayra kafa yoran yok;
Doğru yolu soran yok;
Selâmet, Hak getire!

Menfaatçi üşüştü,
Haram malı bölüştü.
Evliya çaptan düştü,
Keramet, Hak getire.

İhlâl üstüne ihlâl,
Olmaz bu kadar ihmal.
Haklının hakkı iptal;
Adalet, Hak getire!

Hatadan hörgüçlüyüz;
Yaptık, ve övünçlüyüz.
Hem suçlu, hem güçlüyüz;
Nedamet, Hak getire!

Çöpü yok kardeşinde,
Yanar hırs ateşinde.
Bir de övgü peşinde,
Melâmet, Hak getire!

"Al" de, kapar ödülü;
"Ver" desen, sanki ölü.
Gırtlak, Alman usûlü;
Ziyafet, Hak getire!

Gün bekler, saat bekler;
İmam, cemaat bekler.
Analar evlat bekler;
Ziyaret, Hak getire!

Bekletip, ekme devri;
Gösterip, çekme devri;
Düşene tekme devri;
Merhamet, Hak getire!

Mal alınır bir heves;
Hem bozuk, hem stres.
Sanırsın memnun herkes,
Şikâyet, Hak getire!

Kopkoyu bir cehli var,
Her konuya dahli var.
Hangi işin ehli var?
Kifayet, Hak getire!

Çoğu işte düzen yok;
Şans bazen var, bazen yok.
Kıyameti sezen yok;
Feraset, Hak getire!

Kan akar, yürek sızlar;
Zalim, yarayı tuzlar.
Azıttı Allahsızlar;
Diyanet, Hak getire!

Kalmışız arafında;
Kim Hakk'ın tarafında?
Kur'an, mahzun rafında;
Tilâvet, Hak getire!

Söylüyorsun olmuyor,
Düşmanlar kahrolmuyor.
Söz yerini bulmuyor;
İsabet, Hak getire!

Yazabilsem her b.ku,
Yağar iftira oku.
Çoğu yerde bir koku;
Taharet, Hak getire!

Soruyorum; moda ne?
Süs, diyorlar bedene.
Bakıyorum. O da ne?
Kıyafet, Hak getire!

Evlenmiyor, çıkıyor;
Her kahrını çekiyor.
Dert paçadan akıyor;
Saadet, Hak getire!

Gel Levent, işte meydan;
Var mı bir işe faydan?
Emanet, çıktı raydan;
Riayet, Hak getire!

Ne kadar etsek tasa;
Yol uzun, ömür kısa.
Bu şiir de olmasa
Hitabet, Hak getire!