Kendimi yorgun ve bitkin hissediyorum.
Artık içimden birşeyler yazmakta gelmiyor.
Duygusuzlaşıyor muyum yoksa ölüyor muydu hislerim.
Bilmiyorum, artık yaşamakta bana mantıklı gelmiyor.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Zaten mesele bu değil mi
hayatta hangi şey kolaydır. Zaman geçtikçe yok oluyoruz ama bunun farkında değiliz.
Aşıksın, bir yere koymuşsun karşındakini o yerini bilmiyor.
Yerini bilmeyende insana işte böyle acı veriyor..
Sonunda yoruluyorsun, yoruldukça azalıyorsun btün mesele bu..
Zaten mesele bu değil mi
hayatta hangi şey kolaydır. Zaman geçtikçe yok oluyoruz ama bunun farkında değiliz.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta