Hırsız Şiiri - Samet Çelik 2

Yaşım daha altı yahut yedi,
Alalade bir günde sıradan bir gece,
Herşey rutininde ve geldi yatma saati
Büründükten sonra hanemiz sessizliğe
O karanlık gecede Saat üçtü, ikiydi belki de
Göründü mel'unun perdenin arkasından dev gibi sureti,
Gözetlemek için yer bırakmıştım, örtü üzerimde,
O ise etrafı süzmekteydi,
Bir ara dededen yadigar televizyonu tarttı iyice,
Ağır geldi fazlasıyla, Kaldırmaya gücü yetmedi,
Sonra bırakıp eşyayı yerine, dolaştı evi alelacele,
Oturdu yanıma sanki birşey sezdi,
Toparlandı, İkimizin duyduğu bir ağlama sesine,
Rahatladım. Çünkü uyanmıştı ali,
Usulca kapının oraya dikilerek,
İki gözüm annemin sesiyle irkildi,
Yaşım yedi ama korkudan tutamadım bevl'imi,
Sarılarak abimin beline, sayıkladım beni alma diye,
Son birkez etrafı süzerek,
Ses etmeden geldiği yere gitti,
O kırmızı perdelerin arkasına çekilerek,
Sabah olunca haliyle sanki, hiç gelmemiş gibiydi,
Kahvaltı için toplandığımızda, o eski masanın etrafında,
Anlattım olanları heyecanla, heyhat yedi yaşındayım inanmadı kimse,
Ayyan'ım yaşım erdi kemale, anlatırım hala, inanmazlar bu hale,