HİLAL AVUNYALI HAYATI
Seni hiç sevmedim diyemem.
Seni seviyorum da diyemem.
Anla işte itiraf bile edemem.
Kendimden kaçarken yakalandım.
Tutuldum.
Yüreğini yüreğimde buldum.
Karanlığın içinde ışıktı.
Ölen duyguların dirilişiydi.
Canımda can bulmak gibiydi.
Yaşamın anlamıydı.
Seni sevmek.
Ömrün uzamasıydı.
Gönlün huzur bulmasıydı.
Varoluş sebebiydi.
Bittim derken
Öldüm derken dirilmek gibiydi.
Hilal Avunyalı.
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!