HİLAL AVUNYALI HAYATI
Seni hiç sevmedim diyemem.
Seni seviyorum da diyemem.
Anla işte itiraf bile edemem.
Kendimden kaçarken yakalandım.
Tutuldum.
Yüreğini yüreğimde buldum.
Karanlığın içinde ışıktı.
Ölen duyguların dirilişiydi.
Canımda can bulmak gibiydi.
Yaşamın anlamıydı.
Seni sevmek.
Ömrün uzamasıydı.
Gönlün huzur bulmasıydı.
Varoluş sebebiydi.
Bittim derken
Öldüm derken dirilmek gibiydi.
Hilal Avunyalı.
Bugün seviştim, yürüyüşe katıldım sonra
Yorgunum, bahar geldi, silah kullanmayı öğrenmeliyim bu yaz
Kitaplar birikiyor, saçlarım uzuyor, her yerde gümbür gümbür bir telâş
Gencim daha, dünyayı görmek istiyorum, öpüşmek ne güzel,
düşünmek ne güzel, bir gün mutlaka yeneceğiz!
Bir gün mutlaka yeneceğiz, ey eski zaman sarrafları! Ey kaz kafalılar! Ey sadrazam!
Devamını Oku
Yorgunum, bahar geldi, silah kullanmayı öğrenmeliyim bu yaz
Kitaplar birikiyor, saçlarım uzuyor, her yerde gümbür gümbür bir telâş
Gencim daha, dünyayı görmek istiyorum, öpüşmek ne güzel,
düşünmek ne güzel, bir gün mutlaka yeneceğiz!
Bir gün mutlaka yeneceğiz, ey eski zaman sarrafları! Ey kaz kafalılar! Ey sadrazam!




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!