Bir yol var çıkayım,
Dönünce belki sana mutlu hikayeler anlatırım,
Herkeste bir mutsuzluk bu aralar
Mutsuz arabalar,
mutsuz yollar,
Mutsuz duraklar...
Nereye çevirsek başımızı
heryerde yalnız ve mutsuz suratlar...
Umut da terketti çoktan
Umut şimdi yamalı giysileriyle
Bir eskicinin vitrininde
Umut şimdi;
Modası çoktan geçmiş bir zavallı eşya gibi,
Hem atmaya kıyamadığımız
Hem de artık kullanmadığımız...
İnsan insana ne çok ağır,
insan insana ne çok sağır bu aralar
Yıldızlı akşamlarda edilen dost sohbetlerine hasret
Bahçelerinde şenlik, bahçelerinde bahar
Yaralarımız hep diri,
Yarınlarımız hep endişeli,
Yeni yollar,yeni çareler bulmak,
Yeni hikayeler tanımak gerekli,
Tıpkı derelere sığmayıp
Okyanusa yüzen küçük kara balık gibi...
Yalnızlık da,
sevgisizlik de,
çaresizlik de,
hepsi bir yere kadar
Bir yol var çıkayım,
Dönünce belki sana mutlu hikayeler anlatırım,
Kayıt Tarihi : 21.10.2026 21:02:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
21.10.2026




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!