Karanlıklar içinde mum evler
Her birinde ayrı sevinçler kederler
Zaman içinde erir giderler
Ne zamanı ne mekanı kendileri belirler
Geriye kalan hikayeler
Ahmedin fatması mehmetin babası
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Ben beğendim bu hikayeyi
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta