Mor bir menekşeydi boynu hep bükük
Yardıma çalışmıştı hep biri
Ama elinde değildi
Su verirken hep zehirledi onu
O şimdi üzgün güvendiği tek şeyin
Ona zehir verdiğini biliyor.
Ve o kişi zehrine lanetler okuyor.
Çocukluk, o derin ırmak çağrısı
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman
Devamını Oku
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta