Uyandığımda sabah olmuş saate baktığımda 9'u gösteriyordu odanın penceresine doğru yöneldim pencerenin kolunu sola doğru çevirdim ve asıldım.
Dışarı baktığımda ağaçların yaprağı yere dökülmüş yapraklar yeri kaplamıştı.
Avludaki ağacı gördüm ve önceki sonbahardaki anıları hatırladım;
elimi tuttu hiç bırakmayacak gibiydi buna inanıyordum bırakmazdı.
Cebimdeki çakıyı çıkardım ağacın gövdesine adımızın baş harflerini yazdık.
o kadar da önemli değildir bırakıp gitmeler,
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…
Devamını Oku
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta