mavi tabutun içinde,
porselenin soğukluğuna uzanmışım,
açıyorum musluğu,
paslı borudan sızan,
tanrının günahlarımı haşlamak için gönderdiği tuzlu asit.
deri yansın, diyorum,
bir meyve kabuğu gibi soyulsun şu benlik,
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta