Vefat etmişti,o yıl Hz.Hatice,
Ebu Talib Amcası da aynı sene,
Taş attılar Taif’te Resulümüze,
Senetül Hüzün denildi, o seneye.
*
Resulümüz Burakla çıktı sefere,
Hudeybiyede asker susuz,
Eshab yorgun,açtı,uykusuz,
Resule vardılar,korkusuz,
Ya Muhammed bir su ver bize.
Mani oldular hep, Hz.Resulümüze,
Kuşattılar evi,kara bir gecede,
Yatağını verdi Resul,Hz.Aliye,
Evden çıktı,gizli,Hz. Ebu Bekirle.
Beşyüz yetmiş birde,kurak çöllerde,
Mekkede doğdu güneş tüm gönüllerde,
Putlar bir bir yıkıldı,İranda söndü ateş,
Aleme doğdu güneş sonsuzluğa eş.
Büyük Allah dostu,yaşar Basra’da,
Hakkın kutlu kulu,Rabiya anne,
Açmadı dünyaya, kalbini lahza,
Hakkın kutlu Dostu,Rabiyayı anne.
Çeşit çeşit,amellerin sevabı,
Bire yedi yüz,bire on en azı,
Verir Allah,oruçluya sevabı,
Cehenneme bir kalkandır,bil oruç.
Bitti savaş temizlenmişti Anadolu,
Vefasız kaldırdı hutbelerden adını,
İstanbulda aleyhte yazdırdılar yazı,
Millet yorgundu,duyamadı feryadını,
Üzdü beni Vanda, olan zelzele,
Ne yapalım olan,emir çok yüce,
Hakdan gelene bir,çare yok yüce,
Vanda deprem oldu,ekim onbirde.
İnsan diyor Ecdad, sanki haklıymış,
Yahudi dünya da, hiç olmasaymış,
Yahudi İsrail,her yıl saldırmış,
Saklan gir deliğe, biz geliyoruz.
Müdürlük tecrübe, anlayamadım,
Herkes müdür değil,kavrayamadım,
Yaptığın işleri, hep ben bozardım,
Müdürün hasıydın,çok geç anladım.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!