Bin dokuz yüz seksen,geldim Keskine,
Yeni yapılmış kurs,yüksek tepede,
Açmış yüreğini,biz talebelere,
Bizi çok severdin,Niyazi Hocam.
İnsan bir yolcu,dünya gemi,
Ademden beri,insan seli,
Ne kadar,nasıl değil belli,
Dünya bir gün son bulur kardeş.
* * *
Bizden önce insan,ne kadar,
Sıradan Kurs Hocası değildi,
Hep Allahın cc. yolunda oldu,
Talebeyi yıllarca doyurdu,
Muhterem Hocam,Kıymetli Hocam.
Tabiinden vardı,Abdullah Bin Mübarek,
Alimdi,adı gibi,oldukça mübarek,
Fazıl,muhaddis bu zat,o yıl hacdadır,
Mekke'de Allah'a çokca yalvarmaktadır.
Bir çocuk olsam, yeniden doğsam,
Yaptığım hataları yapmasam,
İnsanları sevsem kucaklasam,
Geçen gün geri gelmiyor artık.
Acep var mı muradın alan,
Görmedim şu yalan dünyadan,
Kimi aç kimi sefil olan,
Kimse kalmaz sen de oyalan.
***
Hr gün bir bir gider insanlar,
Bütün insanlar uyanır,
Toplanırlar kıyamette.
Haklı haksızdan ayrılr,
Mahkemeler kıyamette.
Anne ben de varım artık sende,
Toplu iğnecik kadarım bende,
Kız olursam bakarım çiçeklere,
Oğlan olursam,şehidim milletime.
Dünyaya geldim de gidemem sanma,
Seni de kabire koyarlar bir gün.
Yaşın elli amma yetmişe varma,
Senceğiz kocaya kıyarlar bir gün.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!