Hicranı hasat ettim sevda ektiğim yerden
Her umudun sonunda efkara bürünerek
Hezimete uğradım çıktığım her seferden
Yine kapına geldim yüz üstü sürünerek
Hasret vuslata gebe düşerim yollarına
Her adımda büyüyor o zarif ince sızın
Şöyle dursun sarılıp tutunmak kollarına
Ayakların önüne düşüversem ansızın
Hayaline dalınca mehtapsız gecelerde
Gözlerinin ışığı söndürür kandilimi
Yüreğim her nefeste ismini heceler de
İsmin dilimi keser, susturur kan dilimi
Neydi sana zararım bir gülüşe erirdim
Şimdi sensizliğimden niye seni umarım
Kurumuş dallarımla bir sana yeşerirdim
Gözün aydın kırıldım, yıkıldım, tarumarım
Bu veda gözlerimin hüzünle akti miydi?
Mevsim sensizlik vakti, kışa dönüşüyorum
Bilmem ki dönmen için kerahat vakti miydi?
Cemre ol düş bağrıma, artık dön üşüyorum
Kayıt Tarihi : 8.11.2026 03:06:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!