Beddua Şiiri - Adem İrhan

Ne sen duydun sesimi, ne de oldu bir duyan
Biçare ahvalimi gör işte ayan beyan
Beni küle döndüren ateşlerde sen de yan
O alevler senin de bağrını terketmesin
Şehadet getirmeye son nefesin yetmesin

Yıktığın hayallere sarılarak uyurdum
İstilana uğradı dağıldı evim yurdum
Yetim umutlarımı gözyaşımla doyurdum
Ahım tutsun yakanı ocağın hiç tütmesin
Şehadet getirmeye son nefesin yetmesin

Dilerim ki senin de gözlerin yaşla dolar
Mutluluğun zerresi sanma kapını çalar
Vicdanının çığlığı yüreğini parçalar
Nerde bir keder varsa senden öte gitmesin
Şehadet getirmeye son nefesin yetmesin

Şu ömür tarlasına çile mi ekecektim
Bu kadar ızdırabı hep ben mi çekecektim
Yalnızdım, kimsesizdim, çaresizdim ve tektim
Mizanda bekle beni yürek sızın bitmesin
Şehadet getirmeye son nefesin yetmesin

O layık görmediğin tacın tahtın yıkılsın
Kördüğüm olsun sesin boğazına takılsın
Bedenin Azrail'in kollarında sıkılsın
Dönüp af dilemeye ömrün vefa etmesin
Şehadet getirmeye son nefesin yetmesin