Hiçlik Şiiri - Hamza Mamaş

Hamza Mamaş
207

ŞİİR


8

TAKİPÇİ

Hiçlik

Güneş de misafir.
Merihde.
Sende,
Bende.

Amansız verilen savaşlara,
Başarılara,
Madalyalara,
Hınca hınç meydanlara inat olacak her şey.
Hiçlik yutacak amca,
Seni.
Beni.
Evrenide.

Kuruluyorken koltuğuna,
Ellerin kulpundaydı kapının.
Hiçliğe ramak kala oluyor her şey,
Bitmek üzere başlıyor;
Gülmeler,
Ağlamalar,
Sevmeler.

Sonra;
Hiçlik alıyor her şeyin yerini.
Güneşi,
Evreni,
Sevileni,
Seveni,
Seni,
Beni hiçlik alıyor amca.

Ne kalıyor nefesten geriye...
Kocaman bir hiçlik kalıyor.

Hamza Mamaş
Kayıt Tarihi : 26.4.2021 07:27:00
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!

Hamza Mamaş