dönmeyeceğini bildiğim halde,
boşuna yordum yollarında sevdandan yorgun bedenimi
ve beyhude bir çabaydı bilinmezliğin labirentinde 'seni' aramak
hiç yoktan kırdım gurbet yorgunu yüreğimi
hiç yoktan...
hiç yoktan bir sevda masalı yarattım
arkandan,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta