Hiç karşılaşmadık Şiiri - Selahattin Koca

Acaba neredesin, nasılsın, iyi misin?
Sesimi duyan yok mu, kavuştursun biri bizi!
Aşktan sapmış yönü dilimizin;
Değil birimizin, bu yanlış hepimizin.

Aşığa el uzatmaz, tekme vurur;
Geçip güler karşısında, pek de mutlu.
Deprem olur dizlerim yere düştüğünde...
Ağlarsam sel götürür, tekne bulun!

Halime şükür de belanın ardı kesilmez.
Dünyada aşk varmış; tam neresinde?
Ne kuytuda gördüm, ne en tepesinde...
Diyarlar arşınladım, peşinde geçti mevsimler.

Bana mı gözükmez, yoksa ben mi körüm?
Bir gözümü kaybettim, açıldı gönül.
Hiç uğruna yerlere saçıldı ömür;
Aramaktan vazgeçtim, isteyen beni görür.

Hep kaçacakmış gibi hazırda durur,
Kalbime saplanan kaçıncı kurşun...
Bu aynı yerden kaçıncı vuruluşum;
Bunu seninle çözmeliydik, buluşup.

Bunca zaman bakmayı öğrenmeliydi.
Hiç mi karşılaşmadık, dünyada mı değildi?
Bir yanım hep boştu, onunki belirsiz...
Ben gidemedim de o isteseydi gelirdi.

Halim ortadaydı, her şey önündeydi.
Çöktüğümü söylüyorlar, çünkü ölüme değdim.
Onunla sözde aynı yörüngedeydik;
Benim çizgim netti, onun rotası meyilli.