Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Bilirim kaybedeceğimi
Yine de
Çok önemli varlığın,
Beni ısıtır sıcağın,
Diyemem ki...
Hiç halim yok...Susarım...
Bu kadar acı, bu kadar hüzün, ama inatla bu kadar da sadakat.
İçeriği çok enteresan gelen bir şiir izledim kaleminizden.
Elinize yüreğinize sağlık.
Saygılarımla.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta