Yokluğum varlığıma konuşuyorken duyuyorum kendimi,
Yokken var gibi, varken yok gibiyim
İnsan terkeder mi kendini demeyin,
Ruhum kabullenemedi bedenimi,
Zihnimi,beynimi, arıyorum bulamadım benliğimi
Bir hiçliğin ortasındayım yine
Herkes terkediyor ,
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




Dilinize sağlık
şiirinizi
beğeni ile okudum
Şiirinizi
beğeni ile okudum
Sağolun
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta