Delirdiğimi düşündüm çoğu .çoğu gece.. "neden" dedim kocaman bir soru karşılığında, sadece küçücük bir soru aradım. İnsan neden bu kadar özlerdi ki canını yakanı.
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Kendi değerini görmediği için.Ne yazık ki...
Oysa o kadar değerli ki her insan
Ona değer vermeyen yüreğe takılıp kalmak zordur.ama zamanla geçer.Sonra üzüldügü günlere üzülür insan.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta