Köhne zamanlar yaşanıyordu
bir dua ıslaklıgı ile yıkılan bu şehrin duvarlarında
sessiz iç çekişler parçalıyor şairliğe dair ne varsa
seni bırakırken kara kirli bir trenin usul fahişeliğine
bir delikanlı silüetiyle
Şimdi isa sakallarımdan belli çoraplarımın ne kadar kirlendiği sabahları
oysa siyah camekanların ardına biriktiyordum o afrikalı çocuğun bembeyaz düşünü
Ayrılık diye bir şey yok.
Bu bizim yalanımız.
Sevmek var aslında, özlemek var, beklemek var.
Şimdi neredesin? Ne yapıyorsun?
Güneş çoktan doğdu.
Devamını Oku
Bu bizim yalanımız.
Sevmek var aslında, özlemek var, beklemek var.
Şimdi neredesin? Ne yapıyorsun?
Güneş çoktan doğdu.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta