Devlet malı sınırlı, ne denizdir, ne sonsuz
Evreni versen doymaz, buna göz diken domuz
Kimi zaman bir kefen bile nasip olamaz.
İnsan, yavaş eriyen, şuurlu bir parça buz
Dönülmez akşamın ufkundayız.Vakit çok geç;
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan
Devamını Oku
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan




Benzetme gayet yerinde,
"Şuurlu, yavaş eriyen buz"
İnsan!
Sanıyor ki,
Şu bedava hayat, şu gösteriş,
Şatafat sonsuz!
Yok!
"Kayıverir altından" bir gün
O buz!
Tebrikler yergiye, Suphi Bey...
Çok teşekkür ederim hocam
Saygılarımla efendim
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta