Vicdanlar göçüyormuş, kimsesiz ve devasız;
Boğuluyormuş handa, soluksuz ve havasız.
Duvar üstünde yazar, o süslü yalancı söz:
Vaktinde verdi canı, hep boşuna vefasız!
*
Adalet çöküyormuş, görülmeden fermansız;
Eziliyormuş yolda, bir garipçe amansız.
Köşe başında çınlar, boyalı sahte bir söz:
Çağında böldü aşı, hep hesapsız dermansız!
Kayıt Tarihi : 31.10.2026 16:37:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!