Baştan aşağı herşey yanlış.
Fitilsiz bir mum,siyah beyaz bir çiçek gibi.
Ağaçsız bir ormanda,çatısız bir evde yaşıyoruz sanki.
Kalemi ters tutup hayatımızı yazmaya çalışıyoruz.
Başaramayınca da kağıda,kaleme kızıyoruz.
Görmek istediklerimizi değil,görmek zorunda olduklarımızı görüyoruz.
Kitabı ters tutup okumaya çalışmak gibi.
Bir ayak sesi duymayayım
Kapıya koşuyorum
Gelen sen misin diye
Bir siyah saç görmeyeyim
Yüreğim burkuluyor
Ağlamaklı oluyorum
Devamını Oku
Kapıya koşuyorum
Gelen sen misin diye
Bir siyah saç görmeyeyim
Yüreğim burkuluyor
Ağlamaklı oluyorum




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta