Herhangilik Şiiri - Seda Nur Polat

neden diye bir sormak geliyor hep içimden,
buraların hafif sessizliği beni benden götürecek.
bana kendimi emanet ettiğim, sözler verdiğim,
ellerinden tuttuğum, şarkılar söylediğim zamanlar
niyesiz bir köşesinde mi yaşıyorlar, hayatın?

bir otobüse binip anılarımı hatırlıyorum bu sessizlikte;
büyüteç sarı bir oyuncaktı, bana ulaşmıştı bir şekilde.
bir yıldız yapmıştı bana tanımadığım o güzel insan,
bana mavi bir yıldız yapmışlığı vardı.
şimdi neyden yapıldığını hayal bile edemezsiniz..

o zamanların bir büyüleyiciliği mi vardı,
yoksa ben mi kanıyordum her anıyı ikna ediciliğime?
herhangi bir şeyi zihnimde neden canlandırayım?
benimle yaşayanlar neden bana uzak dursun?
bana dair yaşanmışlıklarım da olmasaydı,
ben hiç var olur muydum?