Bir çiğ damlası yağar toprağın ruhuna
Mor menekşeler solar dalında
Irmaklar hüzünlüce bir türkü söyler
Can tenden ayrılır solarcasına
Ağlar yer gök,ikisi arasındaki
Ruhum çalınır kuşların gözlerinden
Güvercinlerin düşlerinde gölgem ağlar
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Mrb.
Diğer şiirlerinizi okuduğum için bu şiiri pek yadırgadım. acaba bu şiir fatih ataşçi'ya mı ait diye düşündüm. beni oldukça şaşırttınız acıkcası. Belki yeni bir arayış peşindesiniz. ancak tarzınızı korumanızı tavsiye ederim.
Mrb.
Diğer şiirlerinizi okuduğum için bu şiiri pek yadırgadım. acaba bu şiir fatih ataşçi'ya mı ait diye düşündüm. beni oldukça şaşırttınız acıkcası. Belki yeni bir arayış peşindeseniz. anacak tarzınızı korumanızı tavsiye ederim.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta