Bana pazartesileri uğra
Utansın pazarın vehmi
Şafakla açılıp karanlıkla son bulan
Pencerelerime sınırsız bir ırmak gibi akıp
Gel içime saklan
Kolların göklerimi kucaklasın
Bana pazartesileri uğra
Sevda denen ateşi yaralarıma sür
Korkma gözlerini artık göremiyorum
Karanlığındır yalnızlığıma benzeyen
Soğuk bir kağıt gibi yüzüme sürsem zamanı
Gelir misin pazartesileri
Dar ağacında sallanmadan kırk yedi yılımı
Ve sen her pazartesi uğrasan
Yakarak gemileri…
Kayıt Tarihi : 26.2.2026 15:08:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!