Gecelerde kor olur yüreğimin her sözü,
Hasret ile sulanır gönlümün mahzun özü.
Yazılmışsa alnıma hicranın acı yüzü,
Gülüşünde de kader, bakışında da kader.
Ruhumda mühürlüdür gözlerinin son izi,
Bağrımda saklı kaldı ilk sevdamızın gizi.
Kurumadı bir türlü ayrılığın denizi,
Sessizliğinde kader, çığlığında da kader.
Ne bir umut yeşerdi, ne bir düş buldu durak,
Her sevincin ardında bekler pusuda firak.
Bitmez sanmıştım aşkı, oysa kurulu tuzak;
Başlangıcında kader, bitişinde de kader.
Sevda, dedim, ömrüme sonsuzluğu yazacak;
Meğer kader kalbime ayrılığı kazacak.
Gözlerimde her damla seni diye akacak,
Yağmurunda da kader, sellerinde de kader.
Yandıkça çoğalıyor küllerimde köz sesin,
Geceleri büyüyor içimdeki hasretin.
Asırlar yetmez imiş, dinmez bende bu derdin;
Yarasında da kader, merheminde de kader.
Varsın dünya dönsün hep başka başka renklere,
Benim bahtım bağlanmış suskun eski günlere.
Aşk dedikleri şeymiş: boyun eğmek küllere;
Yanışında da kader, küllenişinde kader.
Bir avuç hatırayla ayakta kaldım yine,
Adını fısıldadım gecelerin tenine.
Bu sevda işlenmişse kalbimin derinine,
İşlenişte de kader, silinişte de kader.
Senden kaçtım, ama hep döndüm aynı yollara,
Kederimi yükledim ağır akan sulara.
Sen öğrettin: aşk bazen sığmıyormuş yıllara;
Özleminde de kader, vuslatında da kader.
Dilerim ki bir sabah doğsun bahtın güneşi,
Sönsün artık gözünde ayrılığın ateşi.
Anladım ki sevdanın değişmiyor nakışı;
Yazısında da kader, duasında da kader.
Mahmut Kasapoğlu
Kayıt Tarihi : 17.11.2026 16:49:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!