Kemiğimsin, etimsin,
Tadımsın, lezzetimsin,
Sen bensiz bırakılmış
Bir körpecik yetimsin.
Bin yıl görsem doyamam,
Her gün övsem doyamam,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Şarkı gibi...
Ruhu şad olsun üstadın,
saygılarımla...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta