Ne cehennemden korkmuş, ne de cennet ummuşum
Ezelde uykuya dalmış, burda kendimi bulmuşum
Renkten renge dolaşıp renksizliği ararken
Meğer ben, kendi kendimin kanadını yolmuşum
Ezelde bilirdim herşeyi, ama burda unutmuşum
Her dilde nara ben, her mızraba ud'muşum
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta