Ne cehennemden korkmuş, ne de cennet ummuşum
Ezelde uykuya dalmış, burda kendimi bulmuşum
Renkten renge dolaşıp renksizliği ararken
Meğer ben, kendi kendimin kanadını yolmuşum
Ezelde bilirdim herşeyi, ama burda unutmuşum
Her dilde nara ben, her mızraba ud'muşum
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta